Het evolutietarief is een indicator die het mogelijk maakt om de variatie tussen een initiële waarde en een eindwaarde te meten. De analyse ervan stelt ons in staat om conclusies te trekken over de mogelijke oorzaken van de variatie om eventuele oplossingen aan te bieden. Wat is dan de formule voor de berekening van dit tarief? De wiskunde biedt ons deze aan. Ontdek in dit artikel de formule voor het evolutietarief in de wiskunde.
Positief evolutietarief.
Om het variatietarief van een grootheid of een index te berekenen, moet men de initiële waarde en de eindwaarde hebben. De algemene formule voor de berekening van het evolutietarief in de wiskunde is als volgt: we noemen X de initiële waarde, X2 de eindwaarde en T het evolutietarief.
Ook interessant : ZFE in 2025: wat is de concrete impact van de nieuwe radar op uw verplaatsingen?
T= [(X2-X1) /X1] ×100
Dus, het resultaat van T dat je vindt, is de variatie in percentage van de grootheid of de index van het ene jaar naar het andere of van zijn initiële waarde naar zijn eindwaarde. Ter illustratie nemen we aan: X1 het aantal studenten in 2021 en X2 het aantal studenten in 2022: X1 1500= studenten en X2 =2000 studenten.
T= [(2000-1500) /1500] ×100 wat T= 33,33% oplevert.
Aanvullende lectuur : Wat is de beste verzekering voor katten?
We constateren dus dat het aantal studenten van 2021 tot 2022 met 33,33% is toegenomen. Dit impliceert dat het evolutietarief positief is. Bovendien kunnen we ook de initiële waarde en de eindwaarde bepalen als we het evolutietarief kennen.
De initiële waarde.
Het evolutietarief en de eindwaarde kunnen worden gebruikt om de eindwaarde te bepalen als ze bekend zijn. De onderstaande wiskundige formule kan worden toegepast. X2 is de eindwaarde, X1 de initiële waarde en T het evolutietarief, we hebben:
X2= X1 +T×X1/100 X2= X1(1+)
Laten we een geval ter illustratie nemen. We veronderstellen dat het aantal studenten in 2021 1000 is en dat het gedurende het jaar met 40% is gestegen. Om de eindwaarde te vinden, wordt de laatste formule toegepast.
X2= 1000( 1+) X2= 1400. Dit betekent dat de eindwaarde 1400 is.
De initiële waarde
Evenzo kan de initiële waarde worden bepaald als je de eindwaarde en het evolutietarief kent. De onderstaande formule zal in dit geval worden toegepast.
X2= X1(1+) wat betekent dat X1=
We veronderstellen dat het aantal studenten in 2022 2000 studenten is en dat dit aantal gedurende het jaar met 30% is gedaald. Volgens de laatste formule krijgen we:
X1= X2= 1538,4615 wat betekent dat de eindwaarde 1538,4615 is.
Negatief evolutietarief
De algemene formule voor de berekening van het evolutietarief is ook van toepassing wanneer het gaat om een negatief tarief. Inderdaad, het is de variatie van de grootheid of de index die het teken van het variatietarief bepaalt. Als de variatie negatief is, is het variatietarief ook negatief. Laten we een geval ter illustratie nemen. We veronderstellen dat het aantal studenten in 2021 1500 studenten is en het aantal studenten in 2022 1000 studenten is. De algemene formule zal worden toegepast om het evolutietarief te vinden.
T=[(X2-X1) /X1] × 100
Door de formule toe te passen, krijgen we:
T= [(1000-1500) /15] T= -33,33% We noteren dus een daling van 33,33% van het aantal leerlingen in de periode van 2021 tot 2022. Het evolutietarief is in dit geval negatief. De formules voor de initiële waarde en de eindwaarde kunnen ook worden gebruikt om de initiële en eindgegevens te bepalen. Bovendien zijn er andere formules naast de algemene formule van het evolutietarief.
Wederzijds evolutietarief
De formule voor het wederzijds evolutietarief wordt verkregen door de initiële waarden en de eindwaarden van de formule voor het evolutietarief om te wisselen. Deze wordt als volgt gepresenteerd.
T= [(X1-X2) /X2] ×100
Gemiddeld evolutietarief
We beschouwen een grootheid of een index die van een initiële waarde naar een eindwaarde over n periodes gaat (n kan in dagen, maanden of jaren zijn).
TM=
Door deze formule toe te passen, krijg je het gemiddelde tarief dat, als het hetzelfde was in elke van de n periodes, zou leiden van de initiële waarde X1 naar de eindwaarde X2.